De 'Oosterschelde' is vanmiddag vertrokken vanaf Palmeira, op het eiland Sal. 's Ochtends de laatste verse groenten aan boord genomen, zonder dozen en afgespoeld om ongedierte te voorkomen.
Allemaal een zwemvest aangetrokken en gekeken waar de brandblussers ook al weer hingen; al onze gasten zijn oudgedienden.
Wij denken dat we binnen een maand in Rotterdam zullen aankomen; het een en ander zal afhangen van het weer.
Gisteravond met z'n allen de klimatologische kaarten of routeringskaarten bekeken; het eerste stuk tot aan de Azoren wordt het stuurboord hals vanwege de noordoostelijek tradewind, die een hoop stof over de Atlantic waait.
De ijzeren dame snakt wel een beetje naar een regenbui zo te zien; de vlaggen en vanen zijn roestbruin van het stof.
Ik hoor de schroefas zingen we zeilen onder standaardtuig en topzeil en bram, met voorlopig alleen de oceaan in zicht.

Geschreven door matroos Anouk: Het is vandaag 3 februari, het is de laatste dag van deze reis en ook van alle Kaapverdië reizen. Het waren drie hele mooie maanden, jammer dat we weggaan maar gelukkig weten we nu al dat we volgend jaar terug komen! We motorzeilen op dit moment van Boa Vista naar Sal, waar we naar verwachting aan het eind van de middag aankomen.
Drie dagen geleden lag het schip voor anker voor de kust van São Nicolau. Daar zijn we met z'n allen in twee taxi's gestapt, of nou ja op de taxi. Dit waren namelijk pick-up trucks met achterin kleine houten bankjes. En er waren een aantal zitplaatsen achterin de auto, voor de gelukkigen onder ons. Dat wil zeggen gelukkig voor het achterwerk, maar voor het zicht en de fotocamera's kon je beter plaats nemen op de bankjes. Want we hebben veel mooie dingen gezien. Zoals te zien op elk eiland van Kaapverdië, de was die buiten te drogen hangt in vele vrolijke kleuren! Schitterende huisjes die paars, blauw, geel, groen of roze zijn geschilderd. Erg kleurrijk!
De eerste stop van de excursie was bij de kust. Daar hebben we kunnen zien wat de zee doet met lava. Mooie lagen uitgesleten door de zee die als een ware beeldhouwer te werk is gegaan. Prachtig!
Daarna zijn we terug gereden langs de haven naar de andere kant van het eiland, maar niet voordat we een stop gemaakt hadden bij het tankstation. Een oud mannetje, kromgebogen met een kettingzaag en een cowboyhoed was daar een boom aan het omzagen. Het was maar een boompje van ongeveer 15cm doorsnede, maar toch duurde het zeker 10 min voordat de kettingzaag het boompje door had. Wij namen aan dat dit kwam door de vast erg harde houtsoort, of zou het toch de kettingzaag zijn geweest?
Verder hebben we naar iedereen gezwaaid langs de kant van de weg en iedereen naar ons! Ook heeft een jongetje met zijn plastic elektrische gitaar een solo optreden voor ons gegeven! Een dag met mooie uitzichten, kleuren en vooral mooie mensen! Dank je wel São Nicolau!

Een verhaal van matroos Lukas: Dankzij Bertoni, onze Kaapverdiaanse gids was São Nicolau een eiland om nooit meer te vergeten, want hij had voor ons een barbecue geregeld direct aan het strand, mooier kon niet: lekker eten, live muziek en dit alles onder prachtige sterrenhemel een mooie afsluiting van net zo mooie reis. Zoals Anouk al zei de dag daarna van Boa Vista naar Sal, de wind zat ons niet echt mee, het werd een beetje hobbelig, waar zelfs de stoerste matroos een beetje ziek van werd(ik dus). Omstreek 5 uur gingen we voor anker in de baai van Palmeira, waar kok Wouter ons weer verraste met fantastisch feestmaal, iedereen proosten op de mooie reis en na wat drankjes kwamen ook de mooie verhalen. Vanochtend moesten we jammer genoeg weer afscheid nemen van de gastbemanning. Echt zin hadden een paar van de gasten niet, want er was al contact geweest met het thuisfront, het vriest dat het kraakt in Nederland. Ik wens iedereen sterkte als jullie thuiskomen.
Nu is het schip weer stil, best jammer zo. Nu is de bemanning druk om het schip klaar te maken voor de terugtocht naar Rotterdam, de kok is boodschappen aan het doen, de rest is aan het schoonmaken en een nieuwe oude fok aan het aanslaan, de fok die erop zat heeft een aardig scheurtje opgelopen, dus we hebben nog wel wat te naaien op de terugweg nu is het wachten op de nieuwe kapitein en nieuwe stuurman, die het van Frianko gaat overnemen, Frianko deed het echt heel goed. Als we onderweg zijn naar Rotterdam dan volgt er weer een berichtje, tot dan!

De 27ste vertrokken we van Santiago met een wel zeer oostelijk windje en soms zelfs wat zuidelijk; we konden hierdoor São Nicolau aansturen. In de hoop eens onder zeil de baai van Mindelo binnen te lopen, stuurde we tussen Santa Lucia en São Nicolau door. Onder São Nicolau viel de wind (zoals verwacht) even weg. Na een kleine, tactische motorslag konden we de schoten weer vieren om verder te zeilen richting São Vicente, maar nu vanaf het noorden.
Bij de wachtwissel zakte de wind al in. Nog voor de volgende wacht werd het bezaangaffeltopzeil uitgepakt. Na later bleek overbodig, want de wind hield het voor gezien en Frianko mocht op de motor het laatst stukje naar de ankerplaats varen. You can't have it all, maar we hebben toch een mooi zeiltochtje gehad.
De bunkers zijn in Mindelo aangevuld voor de tocht terug naar Rotterdam. In de tussentijd hebben onze gasten Mindelo uitgebreid bekeken. Het weer liet het een beetje afweten, we hebben zelfs regen gehad en iets meer dan de twee spetters die weleens per ongeluk uit de lucht vallen. Ook op de tweede dag, waar de gehele gastbemanning samen met Lukas Santo Antão bezocht voor de beroemde wandeltocht; succes verzekerd zelfs als men pas halverwege uit de wolken komt en de vallei kan overzien. Aan boord werd door de bemanning even getwijfeld of er wel kon worden gelakt. Het trok allemaal gelukkig weer bij; bakskisten en enige luiken zijn voorzien van een vers laagje lak en de volgende lagen staan in de planning voor de reis naar Rotterdam.
Vanochtend zijn we met een noordelijke windje vertrokken met als doel São Nicolau. Wederom een cadeautje. Met een bijna vlakke oceaan en 10 tot 15 knopen wind varen we nu richting het andere Tarrafal. Daar hebben we de laatste excursie op São Nicolau voor dit seizoen, en we verwachten vanavond nog eenmaal een heerlijke barbecue met live muziek.

Bemanningslid Lukas schrijft (in tijd grotendeels overlappend met vorig bericht):
"Na een hele dag en halve nacht varen kwamen we rond 04:00 aan bij Tarrafal, waar de nieuwe stuurman Frianko het schip perfect ankerde. De ankerwachten werden verdeeld, waarna iedereen lekker ging slapen, want de dag erna was een excursie op het eiland voorzien.
Deze excursie ging eerst naar een gevangenis, waar tussen 1935 en 1974 Portugese en Kaapverdische politieke dissidenten werden vastgehouden; het deed een beetje denken aan het boek Papillon, eenzelfde sfeer. Hierna naar een park dat wordt gesponsord door de Verenigde Naties; dit betekende met z'n allen een stuk wandelen, de berg op, met heel mooie vergezichten.
Na een busritje van een uur kregen we lunch in het stadje Santa Catarina, echte Kaapverdische gerechten, erg lekker. Voor mij het hoogtepunt van deze excursie was een reusachtige grote en oude boom, wel 10 meter breed met overal verwrongen wortels, en wel zo hoog als de 'Oosterschelde'; alleen jammer dat er in de loop van de jaren heel veel namen in zijn gekrast. Zouden al die stelletjes nu nog bij elkaar zijn?
Rond 19:00 was iedereen terug aan boord, waar kok Wouter ons verraste met een Indonesiche rijsttafel, wat voor veel Britse gasten iets nieuws was, maar ze vonden het erg lekker. Na het eten waagden sommigen van de bemanningsleden zich aan een zwempartij, onder grote vreugde van de gasten; eerst vanaf de reling maar daarna ook via de breefokval.
Vandaag ging de reis verder, naar São Vicente, met het havenstadje Mindelo. We hopen om 4 uur vannacht te zullen aankomen. We varen nu aan de wind bovenlangs tussen 2 eilandjes door (Santa Luzia en São Nicolau).
Morgen gaan we diesel bunkeren voor de terugreis naar Rotterdam en overmorgen weer een excursie naar Santo Antão, maar hierover later meer."

Vanmorgen hebben we het anker laten vallen om 05:00 in de baai van Tarrafal, Santiago.
We hebben met een mooie noordoosten wind, kracht 4 (die later wat afnam) een fijne zeiltocht gemaakt, vanuit Palmeira (Sal). Gisterenmiddag zijn we nog kort vergezeld door een aantal dolfijnen.
We hebben een gezellige groep, met een leuke mix van Nederlanders, Duitsers, Zwitsers, Ieren, Schotten en Engelsen. Vandaag hebben we weer een leuke excursie achter de rug. Er is besloten om niet meer het gehele eiland over te gaan, veel mensen vonden de taxirit naar Praia erg lang. We doen nu een meer noordelijke excursie. Hierbij gaan we o.a. naar een voormalige gevangenis, waar de Portugezen jarenlang politieke gevangenen vasthielden. We brengen een bezoek aan de immens grote 'Poilon', een eeuwenoude kapokboom. We bezoeken het gezellige stadje Santa Catharina en maken een wandeling in een nationaal park.  
De voorspellingen voor morgen zijn gunstig voor ons volgende doel: Mindelo,São Vicente. Windkracht 4 a 5 en een oostelijke wind, die later misschien wat oost noord-oostelijk zal worden. Dat beloofd een mooie tocht te worden.

Het nieuws dat de 'Oosterschelde' in 2013 gezamenlijk met Bark Europa en Tecla een reis rond de wereld zal maken, wordt inmiddels regelmatig verspreid. Ook 'Zeilen' heeft er uitgebreid over gepubliceerd op hun nieuwspagina. Ga naar het artikel
 

In de nieuwste editie van het blad 'Zeilen' staat een uitgebreid reisverslag aan boord van de 'Oosterschelde, het artikel vindt u onder media.

De wind is de laatste dagen hard en erg oostelijk. De Noordoostpassaat is natuurlijk ook niet zo stabiel als de naam suggereert. Soms is de wind bijna noord en soms, zoals nu, bijna oost. Het traject van São Nicolau naar Boa Vista was daardoor niet bezeild, maar een meevaller is dat deze laatste etappe, van Boa Vista naar Sal, dat (bijna) wel is. Het leuke is ook dat de bewolking eindelijk is opgetrokken en de zon schijnt. De hoge golven met schuimkoppen lijken nu lang niet meer zo dreigend en zelfs mooi. Over een uur hopen we het anker te laten vallen in de baai bij Santa Maria.

Na een wat hobbelige overtocht hebben we vanmorgen om 07:40 het anker laten vallen bij Sal Rei, op Boa Vista.

Het woei ook aan land. Na de rondrit in open auto's over het eiland was iedereen gezandstraald, moe en ook wel koud geworden. Niet iedereen had daarom meteen zin om 's avonds weer van boord te gaan. Eenmaal op het strand, met lekker eten en live muziek van Bertoni's vrienden werd het gelukkig toch een leuke avond.
We zijn alweer onderweg naar het volgende eiland. De harde wind heeft de zee behoorlijk hobbelig gemaakt. De deining is ongeveer 3,5 meter hoog en kruist de golven, waardoor de zee erg warrig is. Met wat steun van de motor maken we redelijke voortgang, maar af en toe duikt het schip vol in een grote golf waardoor de vaart er helemaal uit is. Wanneer we zullen aankomen is daarom ook wat moeilijk te schatten.

De reis van São Vicente verliep voorspoedig. Nadat we tussen de eilanden uit waren werden de wind en de zee iets rustiger en konden we de reven eruit halen. We moesten een beetje knijpen om boven Santa Luzia te blijven, maar uiteindelijk hielden we net genoeg hoogte over. Hierna konden we een paar graden afvallen en met een snelheid van rond de 8 knopen liep het tweede deel van de reis heel lekker. In de schemering, vlak voordat we in de luwte van het eiland kwamen, beet er nog een vis in onze vislijn, maar met die snelheid raakte we hem weer kwijt. De nacht valt snel op deze breedte en toen we het anker lieten vallen bij Tarrafal was het al donker.

São Nicolau en Santo Antão zijn waarschijnlijk de mooiste eilanden van de archipel. Iedereen was eergisteren erg onder de indruk van de wandeling die we op Santo Antão hebben gemaakt. Vandaag hebben we de kans São Nicolau te bekijken. Met twee busjes rijden we het hele eiland over. Naar de bijzondere lavastructuren aan de zuidwestkust, naar de top van de Mont Gordo, het nationaal park, naar een groque-stokerij, die op een prachtige plek ligt, en uiteindelijk naar een natuurlijk zwembad in de zwarte rotsen aan de noordkust. Bij harde wind slaan grote golven beneden op de rotsen stuk en het schuim en de spray vullen het bassin. De zon doet de rest. Een mooier zwembad is er niet. Vanavond hebben we bovendien nog een barbecue op het strand. Berthoni heeft voor die gelegeheid ook een aantal muzikanten uitgenodigd, dus het belooft een leuke avond te worden.

Aan boord zijn we nu druk met de harde wind. Die wind rolt echt met donderend geweld van de bergen naar beneden en het anker houdt in die vlagen het schip niet. Aan dek waaien zelfs de koffiekopjes om. We zijn net weer ankerop gegaan en hebben een nieuw plekje gekozen. Voor de zekerheid liggen we nu achter twee ankers. Eens kijken of dat helpt.

'Superman', de monteur die we hadden gevraagd om aan de generator te werken, heeft het werk helaas niet helemaal afgekregen. Doordat een stukje ijzer uit een kapot lager kortsluiting had veroorzaakt, moest er veel opnieuw worden gewikkeld. Wij zijn nu op weg naar São Nicolao en we hopen dat hij alles vanavond af heeft. Met een beetje geluk kan hij een en ander dan meegeven met de 'Mar Liso', die hier vracht vaart tussen de eilanden. De 'Mar Liso' is een oude houten Deense kotter. Waarschijnlijk uit de jaren 30 en in ieder geval bezig aan minstens zijn derde leven. Iedere reis kan zijn laatste zijn, of zal zijn laatste zijn, denk je als je het scheepje ziet. Maar dat denk ik nu ook alweer jaren terwijl de dienstregeling van de 'Mar Liso' betrouwbaarder is dan die van de officiële ferry, waarvan je helemaal niet weet of hij gaat of niet.
Wij zeilen inmiddels boven de onbewoonde eilanden Santa Luzia en Ilhéu Branco langs richting São Nicolao. Er stond veel wind en er waren flinke golven tussen São Vicente en Santo Antão, maar nu kunnen we het net aan bezeilen en lopen we lekker.

De wandeling op San Antão overtrof alle verwachtingen. Wat je er ook tevoren over verteld; het landschap is altijd indrukwekkender dan je je hebt voorgesteld. Het weer was bovendien heel goed dus iedereen kwam 's avonds bijzonder tevreden weer aan boord. Wouter had een goede barbecue voorbereid waar we aan dek van genoten. Het was een lange dag geweest en al snel na het eten trok een aantal mensen zich terug. Rond 22:00 was alleen de wacht nog aan dek. We maken ons nu klaar voor de reis naar São Nicolau. Zo dadelijk, na het ontbijt uitklaren en zeevasten en we gaan weer wat reven steken, want de wind is vandaag erg hard.

Het was best een heftig nachtje. Als de wind toenam, namen wij wat zeil weg en werd de wind wat minder, dan zetten we weer wat bij. En dat gebeurde nogal eens. We waren dus de hele nacht behoorlijk druk en alle gasten hadden er zichtbaar plezier in. En de bemanning ook, totdat de wind echt uit de verkeerde hoek ging waaien. Na alle moeite die we gedaan hadden, was het frustrerend om alle moeizaam gewonnen hoogte weer te verliezen. De laatste 20 mijl van de 140 mijl lange oversteek hebben we daarom de motor bijgezet. Hiermee konden we net voldoende hoogte houden om Mindelo te bezeilen. Een paar minuten voor 20:00 lieten we het anker vallen in de baai. In de loop van de ochtend nam de wind af, trok de bewolking op en kwam de zon tevoorschijn. Terwijl onze gasten São Vicente verkenden, hielden wij ons bezig met allerlei reparaties. De oude Murphy heeft blijkbaar zijn aandacht op de 'Óosterschelde' gericht, want het lijkt wel of alle storingen tegelijk komen. Maar we zijn aan de winnende hand (denken we), dus hopen we morgen alles in orde te kunnen maken. Voor onze gasten staat morgen een excursie naar Santo Antão op het programma. Misschien wel het hoogtepunt van de reis. Maar daarover morgen meer.

Tijdens de nacht nam de wind toe tot 6 Bft. al snel streken we de bram. Met de toenemende golven en pal voor de wind varend werd het schip ook moeilijker te sturen waardoor op een gegeven moment het grootzeil zelfs gijpte. Gelukkig hield de bulletalie het, maar dit was wel het sein om ook dit zeil te strijken. Onder alleen Topzeil en Breefok surften we verder met snelheden rond de 8 knopen. Toen de wind weer wat afnam en iets draaide, wisselden we de breefok voor de stagfok en zetten we het grootzeil en het schoenerzeil er weer bij. Zo legden we de laatste 20 mijl naar Santiago af. Rond 04:00 uur lieten we het anker vallen in de baai bij Tarrafal.
Vandaag varen we door naar São Vincente. De wind is nog steeds stevig, dus we beginnen met het steken van een rif in grootzeil, schoenerzeil en bezaan. We zeilen van de benedenwindse eilanden naar de bovenwindse, dus dit traject is hoog aan de wind. Het is nog steeds bewolkt, maar lekker warm. We hebben alles goed gezeevast en zijn toen ankerop gegaan. De wind valt mee, nu we buiten de invloed van het eiland zijn. Ongeveer 5 Bft en, wat belangrijker is, gewoon uit het Noordoosten. São Vicente is precies te bezeilen op deze manier en we lopen er lekker doorheen.

Het is niet altijd even gemakkelijk om op Kaapverdië te komen. Bemanningsleden Frianko en Anouk maakte een onverwachte tussenlanding op Santiago, maar gelukkig konden ze de volgende dag doorvliegen naar Sal en was iedereen op tijd aan boord voor alweer de 5e reis hier. Onze gasten waren allemaal de vorige dag al gearriveerd en hadden overnacht in een hotel, zodat iedereen uitgerust aan boord kwam. Een beetje onwennig nog klommen ze aan het begin van de avond uit de rubberboot de loodsladder op. Vannacht bleven we ten anker liggen, net buiten de haven van Palmeira. Na het ontbijt, de veiligheidsinstructies en de uitgebreide uitleg over schip en tuigage kwam ook kok Wouter aan boord met een lading verse groenten. Om 11:00 uur gingen we ankerop. De wind is matig, kracht 4 tot 5 Bft en op deze koers hebben we hem recht in de rug. Behalve het grootzeil voeren we breefok, topzeil en bramzeil en zachtjes slingerend zeilen we richting Santiago. Hoewel bewolkt, is het weer goed en terwijl ik dit zit te schrijven, hoor ik de bel voor de lunch en daarmee ook het einde van mijn wacht. Het leven is goed!

De eerste vaartocht met de 'Helena' voor 2012 staat alweer gepland! Nu onze vrijwilligers optrommelen om de 'Helena' in april weer vaarklaar te maken voor het nieuwe seizoen.

's Ochtends vroeg ontbeten en vertrokken naar Mindelo, onderweg de laatste afspraken gemaakt met de agent om te kunnen bunkeren. De ETA van 13:00 haalden we met gemak, beetje onwennig om aan een kade te liggen, de laatste keer was in Funchal op Madeira, 9 weken geleden. Na het bunkeren toch maar voor anker gegaan; de eerste tros was alweer gebroken.

Nog wel kunnen lunchen en iedereen naar de stad kunnen laten gaan. Het graf van de pas overleden zangeres Cesaria blijkt te trekken. De stad wordt bekeken en iedereen maakt zich op om de volgedde dag uitgerust te beginnen aan de grote wandeling op San Antão. Er is iets meer tijd voor uitgetrokken. Er blijft ruim tijd over om de sightseeing-toer midden door het eiland te nemen, terug naar de ferry. De chauffeur weet wat er verwacht wordt en stopt op plekjes voor adembenemende vergezichten over scherpe berghellingen en dalen van het relatief nog jonge vulkaanische eiland. Ook de steile afdaling krijgt 's avonds uitgebreid aandacht bij het napraten van de dag.

De weersverwachting voor de volgende dag ziet er veelbelovend uit, een mooie noordoostelijke wind die pas toeneemt van 10 naar 15 knopen als we de engte tussen São Vicente en San Antão verlaten zullen hebben. Te mooi om waar te zijn. Er wordt, na een kort motoruurtje, zeilgezet en met 9 knopen schieten we tussen Santa Lucia en São Vicente door, oploeven en Ilha Branco rechts laten liggen. hierdoor krijgen we een prachtig uitgangspunt voor ons doel: São Nicolau. Nog met daglicht valt het anker.

Voor de volgende dag staat er een excursie te wachten, die grotendeels per pickup afgelegd zal worden. Men voelt de spieren nog vanwege de afdaling op San Antão, maar wanneer iedereen aan het eind van de dag terug is, wordt er enthousiast gesproken over de zeer gevarieerde elementen van het eiland, zoals de uitgesleten rotsformaties door de eeuwenlange invloed van de oceaanbranding, het groene paradijselijke hart en de droge bergen. Een aantal gasten heeft ook het genot ontdekt van de locale drank Grock, een van suikerriet gestookt goedje dat iets meer procentjes bevat dan de doorsnee rum. Vrolijk komt men aan boord voor een kleine rustpauze alvorens we naar de door Bertoni georganiseerde barbecue gaan.
Moe en voldaan nemen we voor twaalven het laatste bootje naar de oude dame.

Om vroeg te kunnen vertrekken naar Boa Vista, met een droomsenario aan wind en windrichting.
We gaan het net niet voor donker halen want de wind daalt onderweg van 15 naar 12 knopen.
Met een koers van 105 graden zeilen we heerlijk; zelfs de tot nu toe zeeziekelijke Hamburgse gasten genieten aan dek. ETA Boa Vista is nu 20:30.

Vandaag gaat onze kerstreis van start in Kaapverdië. Een vol schip met gastbemanningsleden, die zowel kerst als oud- en nieuw graag vieren aan boord van de Oosterschelde, in het zonovergoten en prachtige Kaapverdië.
U kunt nog deelnemen aan de reizen die starten op 2, 13 en 24 januari. Er zijn nog enkele plekken beschikbaar. U kunt hun avonturen online volgen via www.facebook.com/oosterschelde

Verder zijn onze plannen voor 2012 steeds verder bekend. We hebben o.a. meerdere dagtochten in de planning aan boord van de 'Helena' en de 'Oosterschelde', hebben Noordzeetochten tijdens Hemelvaart en Pinksteren en gaan in de meivakantie naar Normandië en de Kanaaleilanden.
Bekijk ons reisaanbod onder het kopje 'bestemmingen' op deze site.

Begin vorige week is de Oosterschelde aangekomen op Kaapverdie. Na een reis van een maand vanuit het koude Rotterdam is men gearriveerd in Sal. Op 30 november is de eerste Kaapverdie reis met de Oosterschelde van start gegaan. Wilt u de reisverhalen volgen? Kijk dan op onze facebookpagina of klik hier.

Sinds deze week heeft ook de 'Helena' haar eigen pagina. Wil je ook op de hoogte blijven van het laatste nieuws over de Helena? Word dan ook fan van de 'Helena'.

Bent u actief op facebook en vindt u het leuk om op de hoogte te worden gehouden van het reilen en zeilen aan boord van de Oosterschelde klik dan hier en vervolgens op: Vind ik leuk of Like.

Vorige week is het schip vertrokken uit de baai van Baiona, nadat de wind weer was gaan liggen. De tocht hebben we voor het grootste deel op de motor afgelegd. Op donderdag zijn we aangekomen in Lissabon waar we drie dagen zijn gebleven. Hier kwam er een extra gastbemanningslid aan boord en hebben we weer even wat rust gepakt. Vooral omdat de depressies wat laag lagen en er 35 knopen wind werd verwacht uit het zuiden! Op maandagavond was het zover, het vertrek was nog steeds was onstuimig door een aantal flinke buien en bijbehorende windstoten. Gelukkig werd het weer bij zonsondergang  een stuk beter. De regenkleding en lagen van kleding zijn verdwenen, laarzen worden verruilt voor gymschoenen en een enkel paar slippers. Zonnebrand en petjes liggen aan dek. De verwachting is dat we morgenochtend aan zullen komen op Madeira waar we na een korte stop voor boodschappen aan het laatste deel van onze reis kunnen beginnen.

Na een heerlijk stuk zeilen op de Golf van Biskaje, blijken de voorspellingen helaas te zijn veranderd. De wind zal komende dagen uitblijven, onze gehoopte recordtijd is alweer uit onze gedachten en we verlangen naar minder golven en meer wind. De stemming aan boord is erg goed en bijna alle zeezieken zijn ingeslingerd. We besluiten om voor anker te gaan in de Baai van Bayonne, tot de sterke zuidenwind langs de Portugese kust afneemt. We hopen snel weer koers te zetten richting Lissabon, zodra de tegenwind acceptabel genoeg is om verder te varen.

Op 2 november startte de mijlenmaker met een fantastisch weertje. Na een kop koffie en wat afscheidszoenen gooien we om 12 uur de trossen los. Zodra we de Maas af zijn, zetten we de zeilen en gaan we met een lekker windje en tempo de nacht in. We varen zonder moeite door tot aan Calais door met deze gunstige omstandigheden. We vervolgen de zuidkust van Engeland en de wind wordt sterker. We halen wat zeilen weg en reven de schoener, het grootzeil en de bezaan. Zo kunnen we op hetzelfde tempo goed doorvaren. De wind neemt later wat af en we varen vol tuig de nacht in. De wind zwakt verder af en we besluiten in Tor Bay aan de zuidkust van Engeland voor anker te gaan en wat rust te nemen voor onze oversteek van de Golf van Biskaje.

De volgende ochtend vertrekken we richting Ouessant en maken we graag gebruik van de noordenwind die voor de komende twee dagen wordt voorspeld. We varen onder zeil, met wat steun van de motor en kunnen in de nacht zelfs volledig onder zeil verder gaan. Op dit moment lijken de voorspellingen erg gunstig en hopen we stiekem op een recordtijd Ouessant - Finisterre.

Na een flinke onderhoudsperiode in de Veerhaven en in het dok, zijn we er klaar voor. Het schip staat weer in de verf, de zeilen zitten er op, het schip is helemaal gepoetst en klaargemaakt voor onze gasten. De afgelopen dagen hebben we gebruikt voor het gereed maken van de hutten en de openbare ruimtes, en is het schip bevoorraad.  De bemanning heeft er zin in en onze gastbemanning komt morgen aan boord.

Kortom, de 'Oosterschelde' is klaar voor vertrek.

Morgen zullen we het schip rond 12.30 uur uitzwaaien vanuit de Veerhaven in Rotterdam en beginnen zij aan de overtocht naar de Kaapverdische eilanden, aan de westkust van Afrika. Na deze mijlenmaker van vier weken, maakt de 'Oosterschelde' zes 12-daagse rondreizen in Kaapverdië. Over ruim vier maanden zien wij het schip voor het eerst weer terug in Rotterdam.

De afgelopen weken zijn we druk bezig geweest met onderhoud. Hieronder noemen we een aantal klussen die zijn uitgevoerd.

We hebben de ra's naar beneden gehaald. Het topzeil, de bram, de fok en het grootzeil zijn naar de zeilmaker geweest. Op de vallen van de schoener en het grootzeil zijn gelagerde blokken gezet (net als op de breefok vallen). Het zeil zetten zal nu een stukje lichter worden.
Alle drie de masten zijn opnieuw gesteld. De waterstag is gestraald, dus die kan er weer even tegen.
De grote generator heet een nieuwe demper. Na bijna 20 jaar trouwe dienst was deze doorgerot, niet zo gek met al dat zeewater. De boegschroef heeft een grote beurt gehad, hij is gereviseerd en heeft 6 nieuwe koppen. Ook de machinekamer voor en de voorpiek zijn opnieuw geschilderd.
De watertanks in de salon zijn aangepakt (mangaten eraf, de tanks schoongemaakt en opnieuw gecementeerd, nieuwe peilglazen en afsluiters). Zo kunnen we gezond en schoon water blijven drinken aan boord. De douches achter zijn vernieuwd (nieuwe douchevloer en wandtegels vervangen) dus dat ziet er weer netjes uit. Al met al was er weer voldoende werk.

Nu is alles weer aan kant, en zijn we klaar voor een driedaagse tocht met Rotterdamse jongeren.

Afgelopen donderdag hield de rederij een informatieavond voor de reizen in Kaapverdië. Vanaf zeven uur kwamen de eerste belangstellenden aan boord van de Oosterschelde en was er gelegenheid om het schip te bekijken en de bemanning te ontmoeten.

Gerben Nab, kapitein van het schip, gaf een presentatie. Met onder meer prachtige foto’s, plattegronden van de route en informatie over bezienswaardigheden en de bevolking, nam hij de bezoekers mee en schetste een beeld van de reizen. Na de presentatie werden de nodige vragen beantwoord en volgden nog een aantal leuke reiservaringen uit eerste hand. Enkele boekingen werden nog dezelfde avond genoteerd.

Informatieavond gemist?
Was u niet aanwezig, maar wilt u wel meer informatie? Neem contact met ons op. We beantwoorden dan graag uw vragen. Ook kunt u hier de speciale Kaapverdië brochure aanvragen.

Zowel de Oosterschelde en de Helena hebben de afgelopen weken actief deelgenomen aan verschillende nautische evenementen. Zo was de Oosterschelde aanwezig bij Vlissingen Maritiem en kon men picknicken onder zeil op de Helena tijdens de Wereldhavendagen.  
 
Vorige week was de Helena de eyecatcher van Rivierdag in Schoonhoven. De ongeveer elfduizend bezoekers van dit evenement konden het schip bekijken. Ook was er de mogelijkheid om op de heen- en terugweg mee te zeilen op de route Rotterdam - Schoonhoven.
 
De Oosterschelde was afgelopen weekend in Dordrecht bij Vaart in Dordt. Tijdens dit maritieme evenement was de ‘Oosterschelde’ te bewonderen vanaf een mooie plek aan de Merwekade. Ook hebben we twee korte tochtjes gemaakt, zodat men de ‘Oosterschelde’ in actie heeft kunnen bekijken, aan boord of vanaf de kant.
 
Komende periode zijn er voor beide schepen nog diverse chartertochten en zal de ‘Oosterschelde’ zich gaan voorbereiden voor de overtocht naar Kaapverdië.

Net als vorig jaar zal de ‘Oosterschelde’ de winter doorbrengen bij de Kaapverdische eilanden. Op 2 november zet zij koers richting Sal en u kunt natuurlijk meevaren met deze mijlenmaker. Deze lange zeereis biedt u de mogelijkheid om het echte zeemansleven mee te maken. Vanaf eind november kunt u ook aan boord stappen voor een van de zes 12-daagse zeilreizen langs deze prachtige archipel. Deze reis biedt een goede mix tussen actief maar comfortabel zeilen in een prachtig zeilgebied en het ontdekken van een bijzonder stukje Afrika! Heeft u interesse in deze reizen, maar wilt u er graag meer over weten? Op donderdagavond 29 september 2011 organiseren wij informatieavond om u een indruk te geven van de reizen rond de Kaapverdische eilanden. De kapitein van de ‘Oosterschelde’ zal een lezing geven over de reizen en het gebied en er zal voldoende gelegenheid zijn om vragen te stellen.

U kunt zich aanmelden voor deze avond door te bellen naar het rederijkantoor via 010-4364258 of per email info@oosterschelde.nl.
 

De nieuwsvoorziening laat wat te wensen over, de afgelopen dagen. Het is dan ook behoorlijk druk. Na het festival in Vlissingen zette de 'Oosterschelde' meteen koers naar Rotterdam.Daar wachtte ons een drukke periode vol dagtochten. Ook tijdens de Wereldhavendagen voeren we rond en vandaag brachten we een bezoek aan de Tweede Maasvlakte. Een leuke plek, want het nieuwe land daar staat nog niet op de zeekaarten! Wij kregen voor de gelegenheid de beschikking over de surveykaarten van de baggeraars die het gebied hebben opgespoten. Via het sluitgat ( dat nu nog open is) konden we naar binnen en meerden we af om onze gasten af te zetten. Of we echt de eersten zijn weet ik niet, maar behalve de baggerschepen zelf zullen hier nog niet veel schepen hebben aangelegd. Jammer genoeg voor de mensen van projectbureau Maasvlakte II, die het schip hadden gecharterd, was het weer niet al te best vandaag. Morgen steken we over naar Engeland. De bestemming is Great Yarmouth.

Na een heerlijke nacht zeilen op de Noordzee kwamen tegen de ochtend een paar buitjes langs met wat meer wind, waardoor het laatste stuk vrij snel ging. Zoals gepland zeilden we 's ochtends de River Orwell op. Altijd weer een mooi uitzicht op de rivier met de vele bootjes, vogels en glooiende heuvels. Net na de lunch gaan we onder de brug door om vervolgens de sluis te pakken en af te meren in Ipswich. De hele gastbemanning duikt het dorpje in en pas tegen de avond kwam iedereen weer terug aan boord. Na het diner met een aantal gasten een muziekje opgezet en genoten van een drankje. 
De volgende ochtend iedereen nog de tijd gegeven om een beetje te shoppen en daarna de trossen los gegooid. Na de sluis en de brug kwamen we langs het plaatsje Pin Mill met de 'wereldberoemde' bar "Butt and Oyster". Al vanaf 1535 was er op deze plek een kroeg met deze naam en ondanks dat het gebouw een aantal keer opnieuw is gebouwd, is de naam gebleven.  Dit konden we onze gasten natuurlijk niet aan hun neus voorbij laten gaan; dus het schip vastgeknoopt aan een paar oude boeien en iedereen afgezet op het piertje. Een aantal streek meteen neer op het terras, waar anderen eerst het dorpje gingen verkennen. 's Avonds de trossen weer los en verder de rivier afgezakt. Net voor het donker zetten we alle bij en zo de nacht in gezeild. De wind draaide steeds wat verder, waardoor wij iets te noordelijk uitkwamen, maar na twee slagen met de motor erbij lagen we weer op koers om met vol tuig de Westerschelde op te zeilen. Vlak voor de haven gingen de zeilen naar beneden en voeren we de sluis bij Vlissingen in. Enkele gasten hadden haast om hun trein te halen, dus die verlieten ons meteen, maar met de rest nog een heerlijk maaltje kip genuttigd en een passend afscheid genomen van de gastbemanning.
 Nu liggen we in Vlissingen. We hebben gisteren twee dagtochtjes gevaren en vandaag verwelkomen we iedereen die het schip wil bekijken.

Zeilen op het open water van het Haringvliet is een belevenis op zich, we hebben alle ruimte voor het uitvoeren van diverse manoeuvres en het schip kan onder vol tuig hoge snelheid behalen. Het biedt u de mogelijkheid om eens voluit te zeilen met de bijzondere stevenaak Helena. Een dag op het Haringvliet staat in het teken van actief zeilen! Natuurlijk wordt iedereen van harte uitgenodigd om mee te helpen met het hijsen van de zeilen. Afhankelijk van weer en wind zeilen we een rondje Tiengemeten.

Datum: Zondag 18 september
Op- en afstap: Hellevoetsluis, Restaurant Aquarius
Tijden: 11:00-16:00 uur
Prijs: € 50,00 per persoon

Op basis van voldoende deelname

Op zaterdag 10 september zal de ‘Helena’ de gehele dag aanwezig zijn in Schoonhoven voor de Rivierdag. Ter gelegenheid hiervan organiseert Stichting het Rotterdamse Zeilschip twee unieke dagtochten van en naar Schoonhoven.

Op vrijdag 9 september vertrekt de ‘Helena’ om 13:00 uur uit de Leuvehaven. We varen langs een van dé bezienswaardigheden van Rotterdam; de Erasmusbrug en vervolgens oostwaarts over de Nieuwe Maas. Om ons heen zien we de imposante gebouwen en bruggen van “Manhattan aan de Maas”. We varen onder de Brienenoordbrug door, waar het stedelijk landschap overgaat in het groene rivierenlandschap van de Lek. We varen langs de molens van de Kinderdijk en we zullen rond 18:00 uur arriveren in Schoonhoven.

Op zondag 11 september zal de ‘Helena’ terugkeren naar haar thuishaven, de Leuvehaven in Rotterdam. Om 11:00 vertrekt zij met de stroom mee over de Lek en de Nieuwe Maas weer terug naar Rotterdam waar zij zal aanmeren rond 16:00 uur. 

Vrijdag 9 september
Opstap: Leuvehaven, Rotterdam
Afstap: Schoonhoven
Tijd: 13:00 – 18:00 uur
Prijs: € 45,- inclusief lunch

Zondag 11 september
Opstap: Schoonhoven
Afstap: Leuvehaven, Rotterdam
Tijd: 11:00 – 16:00 uur
Prijs: € 45,- inclusief lunch

Voor meer informatie neem dan contact op met het rederijkantoor.

58°58.29'N, 005°43.70'O. Kompas 090. Knopen 0,0.

We hebben het druk (gehad) de afgelopen dagen. Gisteren hadden we een dagtocht met een Noors bedrijf. Het waaide stevig dus zeker naarmate de avond vorderde hadden we moeite om de glazen een beetje heel te houden. Vandaag hebben we een bruiloft aan boord. Na een paar heerlijke uurtjes zeilen liggen we nu weer in de haven van Stavanger terwijl onze gasten genieten van het diner. Tegelijkertijd zijn ook onze trainees voor de volgende reis, de race naar Halmstadt aangekomen. Het schip is nog 'bezet', dus Anouk en Amaury zijn met de overwegend Zweedse jongeren een hapje gaan eten op de kade. Het weer is gelukkig goed vandaag. Voordat we morgen uitvaren voor de start van de Race hebben we nog een dagtocht. Ongeveer 100 oudere passagiers van een cruiseschip varen in de ochtend een stukje met de 'Oosterschelde'. Om 11:30 gaan ze weer van boord en bijna direct daarna vertrekken wij voor de Parade of Sail. De start is verder op zee en zal om 16:00 utc (18:00 Local time) zijn. Op de site van de STI (sailtraininginternational) is te volgen hoe het ons (en de andere schepen) zal vergaan. Ieder schip is uitgerust met een satelliettransponder en op de website kun je dus de actuele posities van alle schepen vinden. Het is leuk, hier in Stavanger. Maar na het vuurwerk vanavond en de dagtocht van morgen hebben we er wel weer zin in om ons te meten met de andere schepen.

 59°04.45'N, 005°40.25'O. Kompas 090. Knopen 0,0.

In Ålesund hoorden we al iets van de aanslag in Oslo zelf. Mensen stonden voor tv-schermen in het winkelcentrum, in de lobby van hotels en op straat in groepen met elkaar te praten. Toen we vroegen wat er aan de hand was, reageerde iedereen echt onthutst. Dat er op dat moment ook nog een ramp stond te gebeuren in het vakantiekamp was op dat moment nog niet bekend.
Bezien in het licht van deze gebeurtenis, zijn onze belevenissen natuurlijk van ondergeschikt belang. Maar als je in een storm op zee zit, voelt dat toch weer anders. Om 06:00 vertrokken we uit Ålesund. We wilden eigenlijk nog een korte stop maken op Runde, maar toen we daar drie uur later passeerden, was het wel duidelijk dat dit niet zou lukken. De wind was stevig, zo rond 6 Bft, en de daarbij horende golven zouden een landing onmogelijk maken. We besloten dus door te gaan. Het weerbericht beloofde een noordelijke wind van 5 tot 6 Nft, wat een snelle overtocht in het vooruitzicht bracht. En snel gingen we: eerste nog 8, later 9 en dan 10 knopen. En dat, terwijl we door de toenemende wind steeds verder zeil minderden. Op het hoogtepunt van de storm, want dat was het, maten we windvlagen van rond de 55 knopen. Gemiddeld was er rond de 40 knopen wind en voor-de-wind zeilend met 10 knopen is dat dus 30 knopen wind over dek. Dat is te doen. We wisselden de breefok voor de stagfok en lieten uiteindelijk het grootzeil zakken, maar zelfs op stagfok en topzeil alleen bleef de 'Oosterschelde' rond de 9 knopen lopen. Rond middernacht waren de ergste buien er wel uit en na 02:00 zakte de wind steeds verder in. Zozeer zelfs dat we vanmorgen de motor moesten starten om nog wat voortgang te maken. 's Middags gingen we bij Haugesund weer 'naar binnen'. Dat wil zeggen: we zochten het rustige vaarwater tussen alle eilanden weer op. Voor de laatste maal deze reis liggen we nu ten anker in een kleine baai, niet ver van Stavanger. Morgen rond 0600 gaan we ankerop voor de laatste etappe van deze reis.

Voor het derde achtereenvolgende jaar zal de ‘Helena’ een reis over de Rijn naar Duitsland maken. We bieden we u de unieke mogelijkheid om op de terugweg mee te varen 2-daagse rivierreis ‘Helena’ Op 2 en 3 juli zal de ‘Helena’ een tweedaagse reis maken vanuit Arnhem naar Rotterdam. We varen over de Nederrijn in westelijke richting door het mooie rivierlandschap. In Wijk bij Duurstede zullen wij aanmeren bij het hotel waar de nacht zal worden doorgebracht. Op dag twee zullen we na een fraaie tocht langs Kinderdijk en door de Rotterdamse Haven aankomen in de Leuvehaven. De prijs voor deze unieke 2-daagse tocht is € 250,00 per persoon, inclusief maaltijden en hotelovernachting. 

Wie eens mee wil op een zeiltocht door de Rotterdamse havens, kan zondag 10 juli aanmonsteren aan boord van de ‘Helena’. Prijs € 55,00, inclusief lunch (kinderen € 37,50). Houders van de Rotterdam Pas krijgen 50% korting. 

Na de Kieler Woche zal de ‘Oosterschelde’ koers zetten naar het ‘Hoge Noorden’. Tijdens deze unieke zeilreis, van 26 juni tot 5 juli, ontdekken we de westkust van Zweden en de zuidkust van Noorwegen. We maken in ieder geval een stop in Skärhamn, de thuishaven van het schip in de Zweedse tijd, van 1954 tot 1987. Interesse in deze reis? Neem dan contact op met het rederijkantoor voor een last-minute aanbieding.

48°55.11'N, 004°33.31'W. Kompas 234. Vaart 6,1 Knopen. 
Om 19:30 uur, precies met laag water, zijn we vertrokken van Alderney. Na 3 slagen draait de wind een beetje naar westnoordwest en gaan we met vliegende vaart, met een rifje gestoken en de stormkluiver op het buitenste stag, tegen de westelijke zee in. Langzaam ruimt de wind en nu zijn we heerlijk aan het zeilen met vol tuig en knik in de schoot. Nog 30 mijlen naar Ouessant.

Nu het weer voorjaar lijkt te worden maken we de schepen klaar voor het nieuwe vaarseizoen. Een van de grotere klussen is het overhalen van de hoofdmotor van de Oosterschelde. De koppen worden gereviseerd, de zuigerbussen en zuigers vervangen, koelers schoongemaakt, etc. Om een lekkende krukaskering te vervangen takelen we zelfs het hele motorblok van zijn plek.  Ook op de Helena zijn we bezig. Sep en Clicia zijn weer teruggekeerd aan boord en lopen nu alle kleine puntjes af om te zien of er nog zaken zijn die niet voldoen aan de norm.

Inmiddels ligt de Oosterschelde weer op de vertrouwde plaats in de Veerhaven. Gisteren aan het begin van de middag werd de 'Oosterschelde' opgewacht door een heus ontvangstcommité bestaande uit familie, vrienden en collega's. Er stonden genoeg mensen aan de kade om een touwtje op te vangen en zodra de 'Oosterschelde' vast lag, kwam iedereen dan ook direct aan boord om de opvarenden welkom thuis te heten. De komende periode zal vooral in het teken staan van onderhoud om het schip weer klaar te maken voor het nieuwe vaarseizoen.

We hebben zojuist bericht gekregen dat de Oosterschelde ten anker ligt bij Lulworth Cove, aan de zuidkust van Engeland. Dit betekent dat ze iets voorligt op schema en al op woensdagochtend 23 februari in de Veerhaven wordt verwacht.

Een verjaardag om nooit meer te vergeten. Wat hebben we op onze donder gehad. De sterkteopbouw van een schip is zo dat minder belangrijke delen eerder breken dan de belangrijkere delen. Zo is de romp het sterkst. De masten zijn sterker dan de gieken en ra's, de ra's sterker dan de zeilen, de zeilen sterker dan de lijnen. Dit principe is de afgelopen storm getest.

Op mijn verjaardag hebben we rond 11:00 uur het dubbel gereefde grootzeil weggehaald en alles goed vastgebonden. Daarna hadden we nog het topzeil en de stormfok staan. Met het topzeil valt tot windkracht 10 te zeilen. De stormfok moet het zelfs in windkracht 12 nog blijven doen. Windkracht 10 is al een enorme bak wind, waar je met je verjaardag niet op zit te wachten.
De windkracht 10 dient zich rond de lunch aan. We hebben de gastbemanning vriendelijk verzocht zich niet meer op dek te begeven. We gaan meelopen (met de wind mee varen) in de richting waar de wind waait.

De wind neemt gedurende de dag toe. Rond 18:00 uur zag ik de eerste vlaag windkracht 12, te herkennen aan het feit dat het zeeoppervlak veranderd in een witte massa. De topzeilschoot deed wat hij moest doen; breken. Die hoek van het zeil hebben we vastgebonden aan de ra, waardoor er nog een driehoek overbleef. Een methode die in vroeger dagen wel meer werd gebruikt als soort reef methode.

Het leven aan boord gaat altijd verder. Als verjaardagsmaal had ik om een Indische rijsttafel gevraagd. Wouter heeft dat wat vereenvoudigd tot rijst met lamsstoofpot, wat ik hem in het geheel niet kwalijk neem. Ik heb nog wel een verjaardagstaart van hem tegoed.

Rond 03:00 uur is er even een rustmoment. Even een aangename windkracht 7, maar we vermoeden al dat het slechts om een intermezzo gaat. Gelukkig zien we op dat moment dat er een scheur in het topzeil zit. U raad het al: er zijn nog een aantal vlagen 12 geweest, en daar is de sterkte van het topzeil niet op berekend. In het rustmoment kunnen we net het zeil weghalen en opdoeken. Daarna barst deel 2 van de storm los. Het stormfokje doet wat het moet doen en loodst ons veilig (met soms 10,5 knopen) door de storm heen. Rond 13:00 uur 16 februari begint de wind structureel af te nemen. Voor je gevoel lijkt het wel windstil, maar de windmeter geeft toch nog steeds windkracht 7 aan.

Zo'n storm laat je de relativiteit van dingen weer eens duidelijk zien. Een broek die je gister nog nat vond omdat de pijpen vochtig waren, is nu ineens een welkom droog kleding stuk. De gastbemanning die het eergister lastig vond om te slapen bij het rollen van windkracht 7, ligt nu heerlijk te slapen.

Vanmiddag 2 uur wordt het opdrachten-spel hervat. Nog 540 Mijl tot de ingang van het Kanaal.

Ewout

Op maandag 31 januari is de Oosterschelde vertrokken van de Kaapverdische eilanden, voor de reis terug naar Rotterdam. Afgelopen dinsdag bereikte de Oosterschelde de Azoren en na een korte stop van een aantal dagen zal het schip de reis naar huis voorzetten. Wij verwachten het schip op 24 februari weer terug in de Veerhaven te mogen ontvangen.

Het nieuws van de 'Oosterschelde' kunt u hier volgen.

Eind juni zal de Helena afreizen naar Duitsland voor haar jaarlijkse bezoek aan het Ruhrgebied. Van 21 juni tot en met 23 juni zal de Helena te vinden zijn in Duisburg. Vervolgens vaart zij verder naar Düsseldorf, waar zij tot en met 30 juni in de 'Altstadt' zal liggen. Tijdens het verblijf zal de Helena voornamelijk worden ingezet voor zeiltochtjes over de Rijn en borrels, partijen en recepties voor verschillende bedrijven.

Op de terugreis kunt u in Arnhem aan boord van de ‘Helena’ stappen voor een 2-daagse reis over de Nederrijn, de Lek en de Nieuwe Maas naar haar thuishaven in Rotterdam. Meer informatie over deze reis vindt u hier.

 Van 22 januari tot en met 30 januari zijn wij aanwezig tijdens Boot Düsseldorf, op de 'Sail Holland 2011'-stand. Deze beurs vindt plaats in de Messe (beursgebouw) in Düsseldorf. Boot Düsseldorf is een beurs gericht op alles wat met water en varen te maken heeft. Wij zijn aanwezig om onder andere ons programma voor 2011 aan het Duitse publiek te presenteren. Mocht u ons willen bezoeken tijdens de beurs, dan ontvangen wij u graag in onze stand.
 

Namens de bemanning van onze schepen en het rederijkantoor wensen wij u fijne feestdagen en een voorspoedig 2011!

’Als het regent, dan giet het ook meteen’. Dit gezegde is niet van toepassing op het weer hier in Kaapverdië aangezien we alleen een keer een regenbui van een afstand hebben gezien. We hebben al dagen achtereen prachtig zonnig weer. Het is daarentegen wel van toepassing op de verschillende technische uitdagingen waar we mee geconfronteerd zijn de laatste tijd. Sinds de Oosterschelde geen vracht , maar passagiers vervoert is de techniek aan boord veranderd van vrij simpel naar nogal uitgebreid. We hebben bijvoorbeeld twee verschillende machinekamers, op zijn minst 26 verschillende pompen, 16 verschillende tanks voor water, diesel en grijs/zwart water, 4 verschillende dieselmotoren, verscheidene hydraulische systemen, ongeveer 5 koelkasten en 2 vriezers, een kachel, ontluchting systemen, een watermaker (van zout water naar drinkwater), vele navigatiesystemen en computers en waarschijnlijk verscheidene kilometers aan kabels die door het hele schip lopen. Alhoewel we deze systemen constant onderhouden, is het onvermijdelijk dat dingen er soms mee ophouden. Deze week veroorzaakte een verstopping in de ontluchtingspijp van de grijswater-tank voor een vieze lucht in sommige hutten. We probeerden de buizen door te spoelen, maar uiteindelijk moesten we de tank openmaken en de rommel met de hand verwijderen. We hebben zojuist een probleem met de kleine generator opgelost, toen er een knarsend geluid van de dynamo kwam. Er werd advies gevraagd van de collega’s thuis, handleidingen van begin tot einde doorgelezen en het probleem werd teruggebracht tot een versleten kogellager. De grote generator nam de taak om het schip van stroom te voorzien over. Maar ’s nachts, wanneer we alleen op met accu’s werken, viel ook een van de stroomgroepen voor het licht uit. Wanneer het regent, dan giet het ook echt. Bij aankomst op Mindelo, São Vicente, hebben we de generator uit elkaar gehaald en een locale elektricien stond op de pier op ons te wachten. Een ‘onderzoeksteam’ werd er op uitgestuurd om accu’s en opladers te vinden en ‘los tres engineros’ stuurman Maarten, machinist Max en matroos Ewout waren hard aan het werk terwijl de gasten aan het wandelen waren in de bergen van Santo Antão. Zodra de generator weer in elkaar was gezet met een nieuwe kogellager en nieuwe wikkelingen op de dynamo vertrokken we gisteren uit Mindelo. De nieuwe accu's en oplader waren reeds geïnstalleerd. De laatste hand werd gelegd aan de reparaties en de Oosterschelde was zo goed als terug in tiptop conditie, toen we het geweldige geluid van de uitlopende visdraad hoorden. Maarten kwam uit de machinekamer om een prachtig gekleurde Dorado (ook wel bekend als Dolphin fish of Goud Makreel ) van 1.25 meter en 12 kilo binnen te halen. En dus overwerkt, moe, besmeurd met olie en vet van top tot teen en ruikend naar een visfabriek eindigde Maarten, en iedereen aan boord, de dag met een grote glimlach op zijn gezicht. Zo is het met zeilen – net als de golven om ons heen – sometimes down, sometimes up.” 

 "In 1997 was ik onderdeel van de bemanning op een klein Deens scouting schip en net als de ‘Oosterschelde’ deden wij mee aan de race van Hongkong naar Japan. Door problemen in de planning waren we halverwege de Zuid-Chinese Zee zo’n beetje door onze voedselvoorraad, en andere voorraden, heen. Omdat de Oosterschelde het enige schip in zicht was, wendden we ons tot hen voor extra provisie. De kok, Jan Korver, was aardig genoeg om ons inderdaad te voorzien. Dit was de eerste keer dat ik aan boord van de Oosterschelde kwam en ik wist toen niet wast een dramatische impact het zou hebben op mijn latere leven. Na afloop van de race in Osaka stapte ik van het scouting schip en kwam aan boord van de Oosterschelde als vrijwillige bemanning. De daarop volgende tien jaren was ik betrokken bij de Oosterschelde, alleen onderbroken door korte periodes van school en zeilen op andere schepen. Na een onderbreking van bijna 3 jaar, waar ik hoofdzakelijk aan land heb gewerkt, ben ik weer aan boord voor een nieuw avontuur. Bijzonder is dat dezelfde kok als toen, Jan Korver, de nieuwe deckhand Thijs en mijzelf verwelkomde met vers gebakken brood en soep toen we gisteren aankwamen. Het valt me op dat veel goede mensen betrokken blijven bij de Oosterschelde en ik was blij dat ik een geweldige crew en sfeer aan boord aan trof. We hebben nu de eerste gasten aan boord ontvangen en de rest zal vanavond vanaf het vliegveld aankomen. We zijn van plan om morgen na de lunch te vertrekken richting Santiago, nadat we bij de autoriteiten hebben uitgeklaard. De vers gevangen vis die we vanmorgen van een visser hebben ontvangen ligt nu op de barbecue, dus het tijd voor mij om te gaan. Het is geweldig om terug te zijn!"

Op woensdag 12 november is ons kantoor verhuisd. Wegens de verbouwing van het voormalige IMAX, moesten wij in verband met de veiligheid onze vaste plek verlaten. Erg ver hoeven we niet te verhuizen, ons kantoorschip ligt nu ongeveer 25 meter verder de Leuvehaven in.

Niet alleen het schip en de loopplanken moesten worden verhuisd. Ook moesten wij zorgen dat we beschikking hadden over water, stroom, telefoon en internet. Maar na een lange ochtend van verhalen, alles weer op zijn plaats brengen en verlengen van alle draden, leidingen en kabels, was ons kantoor woensdagmiddag alweer weer volledig operationeel.

De 'Oosterschelde' is inmiddels vertrokken richting Kaapverdië. Regelmatig houdt de bemanning ons op de hoogte van waar ze zijn en wat er aan boord gebeurt. Klik hier om de belevenissen aan boord mee te maken op de 'Oosterschelde' website.

De bemanning is bezig met de laatste voorbereidingen om de Oosterschelde klaar te maken voor het winterseizoen. De druk is hoog want op 18 oktober a.s. vertrekt de 'Oosterschelde' richting de Kaapverdische eilanden. De zeilreis begint met de mijlenmaker Rotterdam - Vigo - Sal welke haar binnen 27 dagen naar Kaapverdië brengt. Van daaruit zullen zes 12-daagse reizen worden ondernomen rond deze bijzondere eilandengroep.

Op maandagavond 4 oktober zal er een informatieavond worden gehouden voor mensen die geïnteresseerd zijn in de reizen rond de Kaapverdische eilanden. Tijdens deze avond kunnen wij u een indruk geven van deze reizen en de eventuele vragen die u heeft beantwoorden.

U bent van harte welkom tijdens deze avond, die zal plaatsvinden aan boord van de Oosterschelde, in de Veerhaven. U kunt zich aanmelden via info@oosterschelde.nl of 010-4364258.

De Oosterschelde is momenteel in Bremerhaven voor het International Festival of Tall Ships. Zij zal daar enkele dagen verblijven en dagtochten varen met bedrijven en particulieren voordat zij terug komt naar Rotterdam voor de Wereldhavendagen gedurende het eerste weekend van september.

Van een van de gasten, aan boord tijdens een van de Hebridenreizen, ontvingen wij het volgende bijzondere bericht:

'Hi Everyone, we have just returned from the Oosterschelde and have had a wonderful time! The crew was fantastic - helpful, instructive and fun and the other passengers were great too. And I must not forget to mention 'Cookie' who kept us all well-fuelled with his fabulous food, and I shall remember the pea and ham soup with rye bread and cheese for a long time. My partner enjoyed it all so much that he proposed marriage to me on St. Kilda and I accepted! We celebrated that with everyone and they made that even more memorable too! The only disappointment was that Sebastian could not marry us on board.
Thank you to everyone for the holiday of a lifetime. Can't wait for the next one!
Best wishes, Maggie Banks'

Na een zeer succesvolle Kieler Woche is de Oosterschelde maandag vertrokken uit de Oostzee. Dat zo'n evenement niet alleen voor onze gasten druk, gezellig en bevredigend is, maar ook voor de bemanning, wordt benadrukt in onderstaand verhaal van kapitein Bernt:

"De Kieler Woche zit er alweer grotendeels op. Wat we eigenlijk doen tijdens de Kielerwoche? Ik zal een korte dagbeschrijving geven: om 08:00 uur ontbijten we met de bemanning en iedereen die aan boord heeft geslapen (scheepsagent, catering en rib-bemanning) en meestal komen de eerste voedsel- en drankleveringen al tijdens het ontbijt. We liggen met drie, soms vier schepen naast elkaar, dus die doorlopen dezelfde procedure. Tot een uur of half tien is het dan flink heen en weer lopen van bemanningen, cateringpersoneel en schepen die tussendoor nog even langszij komen. Ondertussen wordt ook nog even de laatste hand gelegd aan het schoonmaken. Dat betekent ontbijt opruimen,  het dek spoelen, wc's een laatste controle, het koper nog even nalopen met een poetslap en zorgen dat iedereen om 9:45 uur helemaal klaar is. Om 10:00 uur komen de gasten aan boord, vaak die van de andere schepen ook. Dan staat een van de bemanningsleden aan de gangway om te tellen (meestal tussen de 90 en 110 personen).  De agent en/of de kapitein staan ook aan de gangway om de gasten te begroeten en de catering loopt met grote bladen gevuld met lekkere drankjes. Wanneer iedereen aan boord is overleggen we kort met de diverse buurschepen over wie er al weg kan en wie er 's middags het eerste terug is. Deze week is het echt fantastisch weer, vrij weinig wind (dat is ook wel eens anders geweest) en heel veel zon. Meestal zetten we de zeilen al terwijl we nog langs de kant liggen zodat we onder zeil van de kade kunnen wegvaren. Meteen na het losgooien houdt de gastheer van het gezelschap een welkomstwoord en intoduceert mij als kapitein. Ik vertel ze dan in het kort wat de 'Oosterschelde' zo bijzonder maakt en wat we allemaal met het schip doen. Een korte uitleg over hoe te handelen in een mogelijke noodsituatie, gevolgd door een uitnodiging om toch vooral mee te helpen met zeilen zetten. Omdat we tijdens de reis naar Kiel al heel veel met zeilwissels hadden gewerkt, zijn er weinig woorden nodig om het schip binnen 15 minuten onder vol tuig te hebben. Zo kunnen we nog voordat we de stad uit zijn al prachtig zeilen. De gasten genieten van het meedoen en het enthousiasme van de bemanning. Afhankelijk van de windrichting zeilen we de Kieler Fjorde uit of kruisen we tegen de wind in langzaam naar buiten. Ondertussen doen ca. 65 schepen dit ook, dus is het iedere dag een prachtig gezicht met al die grote zeilen. Ondertussen gaat ook de gewone beroeps-scheepvaart normaal door, dus af en toe komen er uit de sluis van het Kieler Kanaal van die enorme vracht- of passagiersschepen. Ik kan me voor stellen dat het voor de kapiteins van die schepen af en toe best even schrikken zal zijn als ze ineens al die zeilschepen zien. Eenmaal buiten proberen we altijd zoveel mogelijk de zeilen optimaal te stellen en mooi te krijgen, waardoor we vaak vooraan in de vloot varen. We zijn inmiddels zo goed op elkaar ingespeeld, dat we binnen een scheepslengte de gaffeltopzeilen weg krijgen en overstag zijn, om meteen daarna de gaffeltopzeilen weer te zetten, al is het maar voor een halve mijl. Dit jaar hebben we een keer voorgesteld om voor de lunch voor anker te gaan tussen de wedstrijdvelden van de kleine boten; dit beviel de mensen zo goed dat het een gewoonte aan het worden is. Prachtig onder vol tuig aan komen, voorzeilen weg, de ra's recht brassen zodat het topzeil als rem functioneert en dan het anker erin. Vervolgens het schoenerzeil en het grootzeil naar beneden. De bezaan blijft meestal staan om ons netjes met de kop in de wind te houden. Dan liggen we een uur voor anker zodat de gasten lekker rustig hun maaltijd kunnen eten (de bemanning mag daarna ook altijd even aanschuiven). Dan zoeken we een geschikt moment om anker-op te gaan en meteen zo vol te vallen dat we weer onder zeil komen zonder de motor te gebruiken. Het enthousiasme van onze bemanning werkt zo aanstekelijk dat de gasten altijd met plezier weer alles omhoog hijsen. Tegen kwart voor vijf proberen we dan bij de kade terug te zijn zodat we op de laatste halve mijl alle zeilen weg kunnen halen, kunnen omdraaien en de stuurman in overleg met de buren het schip weer netjes voor de kant legt. Zodra de trossen staan gaan de gangway en het trapje er weer op en om tien over vijf is het schip leeg. Muziek aan, toiletten schoonmaken, vloer schrobben, koper poetsen, opruimen en dek schrobben. Meestal zijn we om 18:00 uur helemaal klaar en valt er een weldadige rust over het schip. Dan praten we met de agent en de cateringbemanning nog wat na onder het genot van een biertje. Behalve natuurlijk als we 's avonds nog een tocht hebben, dan begint het hele circus opnieuw. Ik moet zeggen het is deze Kieler Woche met deze bemanning een groot feest om op de Oosterschelde te mogen varen."

 De Helena is na het succesvolle bezoek aan Düsseldorf thuisgekomen in de Leuvehaven te Rotterdam. Op 14 mei vertrok het schip om deel te nemen aan de havendagen in Neuss-Düsseldorf. Een druk, maar zeer geslaagd bezoek, want naast het vele publiek en de verschillende bedrijven en organisaties aan boord, was de 'Helena' ook veel in de Duitse kranten en zelfs op TV te vinden. Een zeer leuk bezoek aan een leuke stad!

Het toerisme op Kaapverdië lijkt aan een gestage opmars begonnen. Waar het enkele jaren geleden nog lastig was een geschikte vlucht te kiezen kun je nu kiezen uit meerdere aanbieders die op deze tropische eilanden vliegen. Ook komende winter biedt de Oosterschelde reizen aan naar deze prachtige bestemming.

Met ingang van dit jaar hebben schipper Sebastian Bouma en zijn vriendin Clicia Lima de dagelijks leiding van de Helena op zich genomen. De afgelopen weken is hard gewerkt om het schip klaar te maken voor het seizoen. Op vele punten zijn inmiddels kleine verbeteringen aan het schip doorgevoerd en iedereen kijkt uit naar het vaarseizoen.